CARESKILLS TALKS 2 – 24 czerwca 2026. Zapraszamy!
24 czerwca 2026 r. o godz. 10:00 zapraszamy do udziału w kolejnym wydarzeniu z cyklu CARESKILLS TALKS, organizowanym w ramach działań Sektorowej Rady ds.…
Czytaj więcejKonferencja poświęcona będzie fundamentalnym prawom dziecka do życia, przeżycia i rozwoju, ze szczególnym uwzględnieniem sposobu zaspokajania tych praw przez dzieci ze zróżnicowanymi potrzebami. Konwencja o prawach dziecka stawia wymaganie respektowania i gwarantowania praw każdego dziecka, bez jakiejkolwiek dyskryminacji, niezależnie od rasy, koloru skóry, płci, języka, religii, poglądów politycznych, statusu majątkowego, niepełnosprawności, cenzusu urodzenia.
Potwierdź uczestnictwo >
Zobacz program >
Prawo do życia, przeżycia i rozwoju stanowi jedną z fundamentalnych zasad, do których respektowania zobowiązuje nas, ratyfikowana przez Sejm RP w 1991 r., Konwencja o prawach dziecka. Jest to nie tylko zapis prawny, ale przede wszystkim powinność i odpowiedzialność wobec każdego dziecka, aby mogło nie tylko żyć, lecz także rozwijać się w poczuciu bezpieczeństwa, mając możliwość odkrywać swój potencjał i budować przyszłość wolną od kryzysu ubóstwa, przemocy i nierówności czy dyskryminacji. Prawo to wyraża się zarówno w ochronie najbardziej podstawowych warunków egzystencji, jak i w tworzeniu przestrzeni zapewniających dziecku rozwój fizyczny, psychiczny, edukacyjny i społeczny. Ponadto wyznacza podwójny obowiązek tj. ochrony przed zagrożeniami oraz kreowania warunków, które sprzyjają rozwojowi dziecka. To prawo zobowiązuje wreszcie do reagowania na sytuacje zagrożenia oraz podejmowania wielowymiarowych działań prewencyjnych, m.in. w obszarze polityki społecznej, edukacyjnej, zdrowotnej i kulturowej. Dziecko może w pełni korzystać ze swoich praw tylko wówczas, gdy otaczające je osoby, instytucje i systemy nie ograniczają się do podstawowej ochrony, lecz otwierają przestrzeń do nauki, budowania więzi międzyludzkich, rozwijania talentów i uczestnictwa społecznego.
Tym razem chcemy się skupić na zróżnicowanych potrzebach dzieci: zarówno potrzebach emocjonalnych – uniwersalnych, jak i tych specyficznych, wynikających z migracji, z niepełnosprawności, z trudnej sytuacji życiowej, i na sposobach ich zaspokajania.
Nie chodzi tylko o zewnętrzne diagnozy i oferowanie gotowych rozwiązań, ale przede wszystkim o takie projektowanie działań, które „uważnia” (Młynarczuk-Sokołowska 2020) głos dzieci oraz włącza je w proces tworzenia programów wspierających. Tylko takie działania mogą realnie wzmacniać dzieci na drodze ich indywidualnego rozwoju. Celem wydarzenia jest zainicjowanie debaty społecznej i legislacyjnej nad tym, jak skutecznie chronić i wspierać najbardziej wrażliwe grupy osób niedorosłych w Polsce.